Obserwator Lokalny

Wiktoria - najmłodsza córka Stanisława Nogi - miała zaledwie 3 latka, kiedy musiała zrozumieć, że tata nie może nosić jej na rękach. Wiedziała, że jest chory, nie zdawała sobie tylko sprawy z tego jak poważnie. Tej świadomości nie ma zresztą do dziś, w przeciwieństwie do dwójki starszego rodzeństwa i mamy. Oni mają nadzieję, że zbiorą dla taty pieniądze na cztery dawki yervoyu.

Jedenaście medali przywieźli z Mistrzostw Polski Wushu zawodnicy UKS Kung Fu Dębica. Sześć z nich zdobyła Gabriela Żmuda, której sukces ten otwiera wrota do Mistrzostw Świata Kung Fu Tradycyjnego w Chinach. Taką szansę może mieć również Tomasz Bilut, który wywalczył trzy medale. Dębicę reprezentowali również: Julia Augustyn i Michał Ciebień.

Zygmunt Baran jeszcze przed wojną kupił citroena. Gdy do Dębicy wkroczyli Niemcy, schował go w stodole i przykrył sianem. O kryjówce okupant dowiedział się od sąsiada. A posiadanie samochodu, motoru, a nawet roweru można było przypłacić życiem. Wszystko, co służyło jako środek lokomocji, rekwirował okupant.

Po zrzuceniu bomb na fabrykę chemiczną w Oświęcimiu amerykański Liberator został trafiony przez niemiecki pocisk. Pilot wiedział, że nie zdoła wrócić do Włoch, dlatego skierował się na wschód, by wylądować na terenach zajmowanych przez armię radziecką. Doleciał do Dębicy, gdzie został zestrzelony przez sojusznicze Jaki. Katastrofę we wrześniu 1944 roku przeżyli wszyscy członkowie załogi. Udało nam się dotrzeć do relacji pilota oraz jednego z członków załogi mieszkających w USA, którzy w swoich listach opisali sceny z tego zdarzenia.

Sklep i minimuzeum w jednym? Oczywiście. Przy okazji można połączyć przyjemne z pożytecznym. Taki pomysł na spędzanie czasu na emeryturze ma Antoni Tyrawski.

Dwadzieścia dwa dni pozostało do największej woluntarystycznej akcji w dziejach świata – Godziny dla Ziemi WWF. Przyłącz się już dziś na www.wwf.pl i zgaś światło na symboliczną godzinę 31 marca o 20.30!

Na tych, którzy wybrali się w sobotnie przedpołudnie do Urzędu Skarbowego w Dębicy, czekało szereg niespodzianek. Urzędnicy pomyśleli zarówno o dorosłych, jak i ich dzieciach.

Przyjeżdżają do niego całe rodziny. Stali klienci, których ma od lat, nie wyobrażają sobie wizyty u innego fryzjera. Andrzej Bonarek z nożyczkami nie rozstaje się od pół wieku. I chce strzyc nadal, bo jak mówi, naprawdę kocha to, co robi.

Andrzej Reguła był zastępcą wójta gminy Dębica przez ponad dekadę. Ładne oczy nie były powodem, że tak długo pracował u boku Stanisława Rokosza. Nieźle sprawdził się w roli wiceburmistrza Dębicy, i to w sytuacji, gdy miasto było bliskie plajty. Pokazał, że potrafi się odnaleźć w trudnych rolach. Choć na topie jest awansowanie fryzjerów, byłych sekretarek posłów i innych podobnie ważnych person, on na fotel wicewojewody nie dostał się przez przypadek. Ale też, jak pokazała teraz jego dymisja, nie został nim wskutek zalet i przewag. Dostał tę robotę, bo taki był partyjny interes Polskiego Stronnictwa Ludowego, nic więcej.

Nie rozebrano ich domu, nie zapłacono odszkodowania i nie dostali czarnej kawy. Gdy Niemcy wkroczyli tu jesienią 1939 roku, a wkrótce potem zaczęli budowę poligonu, zostali w Wielonczy. Jako jedni z niewielu. Maria Wilczyńska musiała się nauczyć żyć w sąsiedztwie okupantów. Przyjęła zasady, które narzucili. Ale nie wszystkie.