POLSKA CEREKIEW - Odszedł honorowy obywatel gminy

Urodził się w 1924 roku we Lwowie, gdzie spędził dzieciństwo i młodość. Podczas okupacji sowieckiej i niemieckiej przebywał we Lwowie. Po ponownym wkroczeniu wojsk sowieckich do Lwowa w lipcu 1944 wstąpił do zespołu teatralnego Wojska Polskiego.

W latach czterdziestych i pięćdziesiątych występował na deskach teatrów w: Jeleniej Górze, Łodzi, Krakowie, Poznaniu i Warszawie. Dokładnie sześćdziesiąt lat temu zadebiutował w roli reżysera. W Teatrze Polskim w Poznaniu wystawił sztukę Leonida Rachmanowa „Niespokojna starość”.

Współtworzył Teatr TV. Był reżyserem pierwszej sztuki telewizyjnej „Złoty lis” Jerzego Andrzejewskiego. W latach 1957-1963 pracował jako redaktor naczelny Teatru TV, w latach 1956-1968 zaś jako reżyser i dyrektor Teatru Powszechnego. W tym czasie powstały głośne i kontrowersyjne przedstawienia, m.in. „Wesele” Wyspiańskiego, „Zbrodnia i kara” Dostojewskiego, „Przedwiośnie” Żeromskiego, „Kolumbowie. Rocznik 20” Bratnego, „Śmierć Dantona” Büchnera.

W 1968 roku został dyrektorem Teatru Narodowego po usunięciu z tego stanowiska Kazimierza Dejmka za głośną realizację „Dziadów” Mickiewicza. Sześć lat później wyreżyserował „Balladynę” Słowackiego, w której aktorzy jeździli po scenie hondami. Ze stanowiska został odwołany w 1980 roku.

W 1981 roku, po wprowadzeniu stanu wojennego, przyłączył się do bojkotu TVP. Przez blisko dekadę reżyserował w teatrach warszawskich (Ateneum i Studio), łódzkich i za granicą (Finlandia, RFN). W 1989 roku objął stanowisko dyrektora Teatru Nowego w Warszawie, gdzie wystawiał głównie klasykę polską.

Jeden ze swoich spektakli - „W imię ojca” na podstawie dramatu Augusta Strindberga - zaprezentował w ruinach zamku Oppersdorffów w Polskiej Cerekwi. To tutaj mistrz świętował 60-lecie pracy aktorskiej i półwiecze działalności reżyserskiej. Otwierał też mistrzostwa jeździeckie gwiazd Art Cup w klubie „Lewada” w Zakrzowie, których był patronem.